به گزارش اروم قاصدک، قاچاق برق، چه در قالب انشعابات غیرمجاز و چه از طریق دستکاری کنتورها و استفاده غیرقانونی برای استخراج رمزارز، یکی از مهمترین تهدیدهای پنهان صنعت برق به شمار میرود.
در نگاه نخست، شاید برداشت غیرمجاز برق تنها به معنای پرداخت نکردن بهای انرژی باشد؛ اما ابعاد واقعی این پدیده بسیار گستردهتر است؛ برقی که به صورت غیرقانونی مصرف میشود، هزینه تولید، انتقال و توزیع دارد؛ هزینهای که در نهایت از منابع عمومی کشور و سرمایه مردم تأمین میشود.
در واقع، قاچاق برق به معنای تحمیل هزینه به میلیونها مشترک قانونمدار و کاهش منابعی است که باید صرف توسعه زیرساختها، نوسازی شبکه و ارتقای کیفیت خدمات شود.
پایداری شبکه برق، پیشنیاز اصلی فعالیت صنایع، واحدهای تولیدی و سرمایهگذاران است. زمانی که بخشی از ظرفیت شبکه به دلیل مصرفهای غیرمجاز و خارج از برنامه اشغال میشود، امکان تأمین برق مطمئن برای بخش مولد اقتصاد کاهش مییابد. این موضوع علاوه بر افزایش احتمال آسیب به تجهیزات شبکه، روند توسعه صنایع و سرمایهگذاریهای جدید را نیز با چالش مواجه میکند.
از سوی دیگر، منابع مالی صنعت برق که میتواند صرف توسعه شبکه، احداث تأسیسات جدید، هوشمندسازی و افزایش تابآوری شود، ناگزیر برای جبران خسارات ناشی از انشعابات غیرمجاز و تعمیر تجهیزات آسیبدیده هزینه میشود و این یعنی کاهش سرعت توسعه زیرساختهای حیاتی کشور.
تولید پایدار، اشتغال پایدار را به دنبال دارد. هرگونه اختلال در تأمین برق صنایع و واحدهای اقتصادی، مستقیماً بر ظرفیت تولید و حفظ فرصتهای شغلی اثرگذار است. بنابراین قاچاق برق، تنها به صنعت برق آسیب نمیزند؛ بلکه زنجیرهای از پیامدهای اقتصادی را ایجاد میکند که در نهایت به کاهش بهرهوری، افت تولید و تهدید اشتغال منجر میشود.
برداشت غیرمجاز برق باعث افزایش بار ناخواسته بر شبکه، افت ولتاژ، سوختن تجهیزات، افزایش خاموشیهای ناخواسته و کاهش کیفیت برقرسانی میشود. در بسیاری از موارد، انشعابات غیرمجاز بدون رعایت استانداردهای فنی اجرا شده و علاوه بر ایجاد خطر برقگرفتگی و آتشسوزی، جان شهروندان را نیز تهدید میکند.
مقابله با قاچاق برق تنها وظیفه صنعت برق نیست؛ بلکه نیازمند همراهی مردم، دستگاههای اجرایی، نهادهای نظارتی و مراجع قضایی است. گزارش انشعابات غیرمجاز، خودداری از استفاده غیرقانونی از شبکه و ترویج فرهنگ مصرف مسئولانه، گامی مؤثر در حفظ سرمایههای ملی است.
برق، سرمایهای ملی و متعلق به همه مردم است. حفاظت از این سرمایه، تنها با پرداخت بهموقع بهای برق محقق نمیشود؛ بلکه با مقابله جدی با هرگونه سوءاستفاده از شبکه و صیانت از حقوق عمومی معنا پیدا میکند. امروز مبارزه با قاچاق برق، صرفاً یک اقدام فنی یا حقوقی نیست؛ بلکه دفاع از تولید، حمایت از سرمایهگذاری، حفظ اشتغال و تضمین آینده اقتصادی کشور است.