برای شما هم پیش آمده است که اتفاقی بیفتد و باید میمُردید اما نمُردید؟ یعنی از هر زاویهای اعم از علمی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی که بررسی میکنید، میبینید اصولاً باید میمُردید یعنی غیر از این راهی نداشتید، اما به این مهم نائل نشدید؟! البته انشاالله که عمر طولانی داشته باشید!
حالا این را قبلا گفتهام که در بدو ورودم به این دنیا پزشکان تشخیص دادند قطعات من برای طولانیمدت مونتاژ نشده است و در این مورد به والدینم اطمینان دادند تا نگران مدرسه، جهیزیه و دانشگاه نباشند چون من به این مراحل از زندگی صعود نمیکنم؛ بنابراین قرار نبود این همه زنده بمانم ولی خب اتفاقی است که افتاده و چارهای نمیتوان کرد!
پس هرچند به بحران سوژه مبتلا شدهام ولی بنا ندارم مطلب تکراری بنویسم بلکه در این نویسه میخواهم به این اشاره کنم که چقدر حادثهخیز هستم یعنی از جاده میاندوآب _ شاهیندژ بیشتر دچار سانحه میشوم، حتی از بلوار خاتمالانبیاء ارومیه هم بیشتر!
آمّاا هنوز نتوانستهام فرشته مرگ را همراهی کنم و هر بار که دنبالم میآید، تنهایی بدرقهاش می کنم و از این بابت که نمیتوانم کنارش باشم شرمنده میشوم!
مثلا همین دیروز میخواستم از خودم پذیرایی کرده و برای چایی آب بجوشانم که کبریت کشیدم، در حالی که کبریت مثل دل زلیخا در حال سوختن بود روی مانتوی نازنینم افتاد، بعد روی دستم افتاد ولی همچنان با اقتدار مشغول سوختن بود که دوباره دستم را تکاندم که کبریت روی دستمال کنار اجاق گاز افتاد، در نهایت که از پررویی کبریت و دستمال آتش گرفته به ستوه آمده بودم دست پاچه شده و با هر سختی صحنه را مدیریت کردم ! ( مثل همیشه بَرکانّا مَنَه )
حالا این داستان را پیوست کنید به این که حدود یک ماه است، تصویر یکی از اقواممان که در عروسی پسرش در اثر سوختگی شدید فوت شد، مدام جلوی چشمهایم ظاهر میشد که در روی تخت بیمارستان با مویه و سوز فریاد میزد ” شما مسلمان نیستید وگرنه به من آب میدادید” !
وقتی این خاطره دهشتناک برایم یادآوری میشد، دلم گواهی میداد که خبری در راه است آن هم خبری شووووم ولی خوب بخت یارم بود!
اَلقِصِّه؛ این همه نوشتم ولی قصد من شِکَر زیر آب پنهان کردن نبود، بلکه میخواستم بپرسم که شما چند بار نزدیک بود بمیرید اما مقاومت کردید و نمُردید، آیا اصلا این فرصتهای دوباره برای زندگی را ارج نهادید؟! خوب که هستید، آیا خوبتر شُدید؟ مهربانتر؟ بخشندهتر ؟ امیدوارتر ؟ خوشحالتر؟
من که اعتراف میکنم نهتنها به انسان بهتری تبدیل نشدم، بلکه نسبت به قبل خیلی هم بیتربیت شدم!
سونیا بدیع
About the Author
